กลางเดือนกุมภาพันธ์ เจ้าเอกหลานชายจอมขี้เกียจ (เรียนหนังสือ) มาบอก ให้ผมซื้อหนังสือ -แฮรี่ พอตเตอร์-ให้อ่าน ตามที่เขากำลังฮิตกัน ผมนั้นก็สงสัย ว่า หนังสือเด็กเล่มหนาๆ แถมไม่ค่อยจะมีภาพประกอบ สามสี่เล่ม เนี่ย…มันมีดี ตรงไหน แต่ก็ดีใจล่ะ เพราะนี่เป็นครั้งแรก ที่หลานชายวัยสิบเอ็ดขวบรู้จักกวนว่า จะอ่านหนังสือ ระหว่างที่เจ้าหลานชายยังสอบปลายภาคอยู่ ผมเลยได้โอกาสอ่าน -แฮรี่ พอตเตอร์- ทั้งสามเล่ม (หลังจากกัดฟัน ซื้อครบชุดในราคาหลายร้อยบาท) หลังจาก ได้อ่านแล้ว ต้องยอมรับว่า วางไม่ลงครับ นอกจากเรื่องความคิดสร้างสรรค์ จินตนาการอันบรรเจิด ลูกเล่นแพรวพราวแล้ว เจ.เค. โรวลิ่ง - ผู้เขียนยังสอดแทรกเรื่อง มิตรภาพ ความกล้าหาญ อดทน มีน้ำใจ ความถูกต้อง การเล่นกีฬา การรักการอ่าน การผูกเรื่องในแต่ละเล่มของ -แฮรี่ พอตเตอร์- คล้ายๆ นิยายสืบสวนสอบสวน แต่ -แฮรี่ พอตเตอร์- สนุกกว่าตรงที่โครงเรื่องแบบกึ่งเทพนิยาย เอื้อให้ผู้เขียน ใส่รายละเอียดได้ต่าง ๆ นานา ไม่ว่า เรื่องเวทมนตร์ สิ่งของแปลก ๆ สัตว์ประหลาด สถานที่แปลก ๆ

ผมชอบโครงเรื่องหลักที่กล่าวถึงช่วงวัยของเด็กชายกำพร้าที่อาศัย อยู่กับ ลุง - ป้าใจร้าย มีเรื่องการผจญภัยฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ จากศัตรูที่โหยหา อำนาจ ความเชื่อมั่นและมีศรัทธาในวีรบุรุษ สำหรับโครงของเรื่องในแต่ละเล่ม ผมชอบเล่มสาม – นักโทษแห่งอัซคาบัน- มากกว่าเล่มอื่นๆ ครับ ...อ่านแล้วอิ่ม

แต่ก็มีบางสิ่งในแฮรี่ พอตเตอร์ที่ผมต้องเตือนเจ้าเอกหลานชายไว้บ้าง เช่น เรื่องการจับจ่ายใช้สอยของเด็กๆ ในเรื่องมีการกล่าวถึงเรื่องตราสินค้า การโฆษณาสินค้า และการตลาดแบบพ่อมดมากไปนิด ช่วงนี้เลยได้คุยกับหลานชายเรื่องประเด็นและมุมมองแบบกว้างๆ ลุงอย่างผม เป็นคนใจร้าย...ว่าเข้านั่น! ผมเลยต้องปรามว่า ...น้อยๆ หน่อยพวก และหลังจากที่เจ้าเอกหลานชายอ่าน -แฮรี่ พอตเตอร์- จบครบทั้งสามเล่ม ตอนนี้ผมกำลังเลียบๆ เคียงๆ ให้เขาเริ่มอ่าน “แผ่นดินนี้เราจอง” ที่แปลมาจากเรื่อง Pioneer, Go Home ! ติดต่อกันไปทันที รีบๆ ฉวยโอกาสตีเหล็กระหว่างที่ กำลังร้อนครับ