ลานสามัญชน
.

คนค้นคน

เมื่อคืนดูรายการนี้โดยบังเอิญ คราวนี้เป็นเรื่องของคุณวีรศักดิ์และครอบครัว
ที่ออกจากเมืองไปทำนาทำไร่ ชอบลูกสาวเขาจัง แข็งแรง แจ่มใส
อาทิตย์หน้าน่าสงสารจังตอนขึ้นรถร้องให้จ้า
เลี้ยงลูกยังไงนี่น่าหนักใจและปวดหัวไม่น้อย
ตอนนี้เท่าที่คิดได้ ถ้ามีลูกคงเลี้ยงเหมือนที่พ่อกับแม่เลี้ยงเรา
เลี้ยงให้รู้เท่าทัน ยากแฮะ....

หลายวันก่อนอ่านบทความที่อ.เสกสรรค์เขียนเรื่องลูกไปรับจ้างแจกแบบสอบถาม
แล้วถูกเพื่อนๆว่าโง่ ยืนแจกอยู่ได้ เสียเวลา แทนที่จะรีบๆตอบเองแล้วไปรับเงิน

เดี๋ยวนี้การทำอะไรที่ถูกต้องถือว่าเป็นเรื่องโง่ไปแล้วหรือ...

กุ้ง
23 ก.ค. 2546 , 09:11:03 น.


ความเห็นที่ 1

เมื่อคืนก็ดูเหมือนกัน
ดูแล้วคิอไปต่างๆนาๆ เยอะแยะ
เช่น เอาเงินที่ไหนไปซื้อเสื้อผ้า ยา
อ้อ ดูแล้วนึกถึงเรื่อง the way home ตลอดเวลาเลย
นึกถึงคุณยาย ผู้มีชีวิตเรียบง่าย แต่ไม่ถึงกับทำให้ชีวิตของตัวเองยุ่งยาก

พี่กุ้งครับ มีบทสัมภาษณ์คุณจา ( หมอวิธาน ) ใน GM เล่มล่าสุดด้วยครับ อ่านหรือยังครับ


โดยคุณ : หนุมาน - [ 23 ก.ค. 2546 , 09:21:49 น.]

ความเห็นที่ 2

ว้า ..ลืมดู"คนค้นฅน" อีกแล้ว
ปกติวันอังคารนี่ หลังละครช่องสามจะไม่ค่อยมีอะไรให้ดู
แต่ช่วงหลังมีทั้ง Thrid Watch แถม Early Edition เข้าไปอีก เลยลืม....!

ผมชอบนะ รายการนี้ drama ดี
คนสัมภาษณ์เข้าใจคุย เข้าใจเรื่องจังหวะ และตัดต่อได้ตามเจตนามาก อย่างอาทิตย์ก่อน เปิดมาเจอช่วงนภา เกียรติวันชัย
รู้สึกว่าเขาตัดต่อ ใส่เพลงได้ดีมาก
ดูแล้วเข้าใจประเด็นที่เขาต้องการนำเสนอ

มีอีกตอนนึงที่เขาเล่าเรื่องของผู้หญิงคนนึงที่ดูแลสามีที่สมองพิการเพราะขาดออกซิเจนนานเกินไป
คุณสุทธิพงศ์โซโล่เอง...ทำได้ลึกมาก ลึกและลึกซึ้ง
คำถามที่เขาคอยป้อนให้เจ้าของเรื่องตอบนั้น เหมือนยิงเข้ามาที่ตัวเรา....
เป็นตอนเดียวที่ดูแล้วนํ้าตาร่วงเลยครับ.....

รายการนี้น่าจะทำเป็น VCD ขายนะครับ
ถ้ามีเมื่อไหร่ จะซื้อไปบริจาคตามโรงเรียน เชื่อว่ามันจะเป็นประโยชน์มาก
มันช่วยขัดเกลาจิตใจเราได้มาก อย่างน้อยก็ทำให้เราตระหนักถึงช่องว่างต่างๆนานา ประดามีในสังคมทุกวันนี้
( BFB สนใจเปล่า ? อาจจะเปิดโครงการ VCDFB ได้เน้อ ฮี่ฮี่)

คุณกุ้งเห็นข่าว Lance โดนคนดูข้างถนนสอยจนล้มรึเปล่า..
ขนาดล้มๆยังคว้าชัยชนะได้(เป็นครั้งแรกของการแข่งรายวัน)


โดยคุณ : fat - [ 23 ก.ค. 2546 , 11:13:05 น.]

ความเห็นที่ 3

เรื่องครอบครัวของพี่วีระศักดิ์ ยอดระบำหรือคะ
มีแต่คนคุยเรื่องรายการนี้ให้ฟังว่า ดี


โดยคุณ : ก.ก.ห. - [ 23 ก.ค. 2546 , 19:04:22 น.]

ความเห็นที่ 4

อ่านบทสัมภาษณ์ใน GM แล้ว อยากตามคุณจามาร่วมร่ายยาวกันอีก


โดยคุณ : cocoon - [ 23 ก.ค. 2546 , 19:18:52 น.]

ความเห็นที่ 5

คุณหนุมาน ปกติกุ้งไม่อ่าน GM IMAGE แพรว ดิฉัน ฯลฯ แต่คราวนี้เห็นทีจะต้องไปหาอ่านมั่งละ
ไปยืนอ่านที่ร้านไหนดีนะ กุ้งว่านิตยสารเดี๋ยวนี้หนักๆทั้งนั้นเลย
อาทิตย์ที่แล้วเจอ IMAGE ฉบับปีใหม่ที่รีสอร์ตที่ไปพัก หนักมาก หนักกว่าแฮรี่เล่ม 5 อีก

คุณอ้วน กุ้งตามดู ตู เดอร์ ฟรองค์ ไม่ทันซะที ช่วงเช้านะลืม ส่วนช่วงเย็น มันเวลาทำกับข้าว-กินข้าว
ได้แต่ตามทางหนังสือพิมพ์ ไม่เที่ยวงวดนี้ได้ปั่นขึ้นเขาลงเขาบ้าง ช่วงลงเขามันสุดๆ

ชอบที่บอกว่า ผู้มีชีวิตเรียบง่าย แต่ไม่ถึงกับทำให้ชีวิตของตัวเองยุ่งยาก
ไม่ใช่อะไรหรอก คนข้างๆชอบกระแนะกระแหนเวลามีโปรเจคใหม่ๆ ว่าทำไมชอบทำให้ชีวิตตัวเองยุ่งยาก
อุตส่าให้อยู่บ้านอ่านหนังสือวางแผนเที่ยว


โดยคุณ : กุ้ง - [ 24 ก.ค. 2546 , 08:28:21 น.]

ความเห็นที่ 6

ใจตรงกันเลยค่ะพี่กุ้ง
อ้อมอยากpostหัวข้อนี้อยู่เหมือนกัน
เรื่องของวันอังคารที่แล้วเป็นเรื่องที่ชอบมาก
แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะกล้าหาญพอที่จะ
ตัดสินใจดำรงชีวิตแบบนั้นได้
แต่ถ้าได้ลองปีนึงสัก 3 เดือน
คิดว่าคงจะมีความสุขและสนุกน่าดู


โดยคุณ : อ้อม - [ 24 ก.ค. 2546 , 09:59:31 น.]

ความเห็นที่ 7

ปล.
บทสัมภาษณ์หมอจา
ตอนนี้กลิ้งอยู่ในลิ้นชัก
กำลังค่อยๆละเลียดอ่านอยู่
ไม่อยากรีบอ่านหมด
เสียดาย

พี่โก๋ พี่แก้ว ไม่ลองชวนเค้าเข้ามาคุยในนี้อีกรอบละค่ะ

คิดถึงเค้าน่าดูเลยล่ะ


โดยคุณ : อ้อม - [ 24 ก.ค. 2546 , 10:01:46 น.]

ความเห็นที่ 8

เป็นตอนที่น่ารักจริงๆ
นั่งดูเพราะคุ้นชื่อ วีระศักดิ์นี่แหละ

ชอบครับ


โดยคุณ : คุณชาย - [ 24 ก.ค. 2546 , 13:29:33 น.]

ความเห็นที่ 9

คงอยู่แบบนั้นไม่ได้หรอกอ้อม พี่ว่ามันอาจจะสุดโต่งเกินไปสำหรับพี่
ต่างคนต่างมีวิถีทางของตนเอง โลกถึงจะหลากหลาย สนุก ปวดหัว ยุ่งเหยิงและ มีวิวัฒนาการ

คุณหนุมานคะ มาคิดๆดูเค้าคงไม่ต้องพึ่งหมอเท่าไรนัก คนเราไม่ค่อยป่วยหรอกค่ะ
ส่วนมากเป็นโรคคนทำทั้งไม่ตั้งใจและตั้งใจ
เราอาจจะช่วยตัวเองได้ในเรื่องยาสมุนไพรต่างๆ
ถ้าป่วยหนักต้องพึ่งหมอ อาจจะคิดว่าปล่อยให้เป็นไปตามกลไกของธรรมชาติ
ส่วนเรื่องเสื้อผ้า ถ้าเราไม่ต้องออกไปติดต่อใครบ่อยๆ ไปงานโน้นงานนี้
จะเห็นว่าเราจ่ายเรื่องเสื้อผ้าน้อยมาก
อีกอย่างเสื้อผ้าเราส่วนมากมักจะใช้จนเบื่อก่อนที่มันจะขาด
ของพวกนี้มันทนทานค่ะ
ตั้งแต่ไม่ทำงานนอกบ้าน ไม่ได้ตัดชุดใหม่มาตั้งนาน ประหยัดไปเยอะ รายจ่ายในบ้าน 2 ใน 3 คือค่าอาหาร
ที่เหลือเป็น น้ำ ไฟ โทรศัพท์ UBC (ตอนนี้ชักจะแพงกว่าค่าน้ำ+ค่าไฟฟ้า+ค่าโทรศัพท์)
ถ้าไปอยู่แบบนั้นผลิตอาหารเอง ใช้น้ำบ่อ หรือประปาภูเขา ไม่ใช้ไฟฟ้า ไม่มีโทรศัพท์หรือ UBC
ก็แทบไม่ต้องจ่ายอะไรเลย...
ถ้าเกษตรกรพึ่งตัวเองไอ้ด้านอาหาร เรื่องหนี้สินก็ไม่น่าจะมี
แล้วมีหนี้เพราะอะไร...ซับซ้อนนะคะ
ป่วย ลูกเข้าโรงเรียน ฯลฯ


โดยคุณ : กุ้ง - [ 25 ก.ค. 2546 , 08:25:05 น.]

ความเห็นที่ 10

อืม.........มาหลายครั้งแล้ว
เลยลงชื่อให้รู้ ว่ามาอ่าอยู่ครับ แต่ไม่ค่อยได้ดูทีวี(ทั้ง ฝรั่ง และ ไทย) เลยพูดไม่ออก

คิดถึงคุณจา กะ พี่ โพ..........เนาะ


โดยคุณ : หมู - [ 25 ก.ค. 2546 , 11:58:37 น.]

ความเห็นที่ 11

อืมมม
นั้นซิ
คิดถึง 2 คนนี้มาก
หายไปอยู่ใหนกันนะ


โดยคุณ : อ้อม - [ 25 ก.ค. 2546 , 14:41:33 น.]

ความเห็นที่ 12

ไปซื้อ GM มาอ่านแล้วละค่ะ หลังจากที่พยายามหาอ่านฟรีอยู่หลายร้าน
เดี๋ยวนี้หานิตยสารที่อ่านฟรีได้น้อยลง ส่วนมากเค้าจะห่อถุงพลาสติกทั้งนั้น
เพิ่งอ่าน GM เป็นครั้งแรก ฉบับนี้ว่าด้วยทีวีเป็นหลัก ค่อนข้างจะขัดนิดๆ เพราะผู้ชายกับทีวีไม่น่าจะคู่กัน การจัดรูปเล่มข้างในดูแปลกๆ และไม่ค่อยชอบการใช้เฉดสีโค้งๆสีแสบเพราะอ่านแล้วไม่สบายตา
นี่ละน้านานๆอ่านอะไรที่แปลกๆทีอาจจะต้องใช้เวลาปรับตัวถึงจะคุ้นเคยก็เป็นได้

กลับเข้าเรื่องดีกว่า ก็เรื่องสัมภาษณ์คุณจา
จริงๆแล้วเนื้อหาไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่ชอบ อ่านแล้วมัน เพราะคุณจาตอบตรงไปตรงมาดี
บางทีเราเองก็ตอบตัวเองได้ไม่ตรงไปตรงมาขนาดนี้โดยเฉพาะเรื่องอีโก้ เอ็งไม่แน่จริงนี่หว่า เอ็งไม่เก่งจริง คนอื่นเขายังทำได้ เหมือนเราไม่สู้ปัญหา เหมือนไอ้ขี้แพ้ แล้วคุณจาบอกว่ามันอยู่ที่การมอง
คุณจามองว่าจะไปสู้ทำไมกับปัญหาแบบนี้

อ่านแล้วตลกดีที่เรื่องสอบเป็นเรื่องที่คนส่วนมากไม่อยากจะทำไม่อยากจะยุ่งเกี่ยว
คิดถึงตัวเองค่ะ เรื่องสอบมันตามมาหรอกหลอนจนถึงเดี๋ยวนี้
เวลาไม่สบายใจมักจะฝันว่าไปสอบไม่ทันไม่ว่าจะรีบร้อนแค่ไหน
ซึ่งมันแย่มาก แล้วโรคปวดท้องก็ตามมา ท้องเสียก็ตามมา
จะโชคดีกว่าคุณจาตรงที่ไม่เคยถึงขนาดต้องกินยา
แต่ก็ไม่แน่ถ้าตัดสินใจเรียนปริญญาเอก โรคกระเพาะอาจจะถามหาอย่างจริงจังก็ได้
ไม่รู้คนอื่นจะเป็นยังไง แต่เวลากุ้งจะสอบ จะเสนองานหน้าห้อง มักจะท้องเสีย แย่จัง
ถามตัวเอง จะทนอยู่กับชีวิตแบบนั้นอีกเหรอ ทั้งๆที่ตอนเรียนมันสนุกนะ
แต่ตอนสอบมันแย่จริงๆ เราเลือกได้นี่นา

เรื่องรถ รถมันคือพาหนะเพื่อพาเราไปไหนต่อไหน แต่ถ้ามันโกเกกลางสี่แยกแบบนั้น
ถึงเวลาต้องซื้อใหม่แล้วละค่ะ อย่ามัวยึดกับรถ หรือความคิดใหม่อยู่เลย หรือไม่งั้นก็ต้องเลิกใช้มันไปเลย เพราะนอกจากจะเป็นอันตรายกับตัวเองแล้ว ยังอาจจะก่อให้เกิดอันตรายต่อคนอื่นอีกด้วย

อีกเรื่องที่ชอบใจ และหมอศัลยกรรมตกแต่งควรจะทำ คือคุยกับคนไข้
หรือหมอทุกสาขานั่นแหละ คุยให้เข้าใจ คุยให้ความรู้ อธิบายที่ไปที่มา
แต่จะว่าไป คนไข้ก็เยอะ หมอก็น้อย คนไข้ยุคหลังๆเลยหาข้อมูลเอง

อีกประเด็นที่น่าสนใจ และกุ้งเองก็เชื่อแถมพยายามจะทำให้ได้แบบนั้น เรื่องหนี้ ค่ะ
ออกจะขัดกับทุนนิยม ถ้าเราไม่มีหนี้ มันหมายถึงอิสระภาพในหลายเรื่อง เรื่องต่างๆในชีวิตจะง่ายขึ้นอีกเยอะ พระพุทธเจ้าท่านมองไกลนะคะ ท่านสอนว่า มีหนี้เป็นทุกข์ในโลก


โดยคุณ : กุ้ง - [ 28 ก.ค. 2546 , 08:18:51 น.]

ความเห็นที่ 13

เมื่อคืนนี้ได้ดูตอนสองของ "ถอยหลังไปข้างหน้า" เรื่องคุณวีระศักดิ์ ยอดระบำ
ผมว่าสุดโต่งไปครับ คือค่อนข้างนึกถึงเด็กมากกว่า
ในแง่เวลาเจ็บไข้ได้ป่วยมันลำบาก ยิ่งถ้าฉุกเฉินมากๆ
แต่จะว่าไป มันก็เป็นทางที่เขาเลือกแล้วละนะครับ

สัมภาษณ์เฮียจา อ่านสนุกจริงๆ
สภาพการแข่งขันในแวดวงบุคลากรทางสาธารณสุขบ้านเรานี่ มันเครียดอย่างนั้นจริงๆ
และที่พิเศษ คือมันจะไม่เหมือนแวดวงอย่างอื่น คงเป็นเพราะคะแนนตอนสอบเอนท์มั้ง

แต่ก็นั่นละนะ ตามประสาคนคันปาก
(ว่าจะทำรายการแข่ง คนค้นฅน ฮี่ฮี่)
นี่ถ้านั่งใกล้ๆจะแซวเฮียแกซะหน่อย
...เฮียแกว่า พอแล้วเรื่องการสอบ เรื่องแข่งขัน
แต่พารากราฟถัดมา ก็บอกว่า ...ผมน่าจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุดติดอันดับ 1 ในหมื่นของประเทศ...
ฮ่าฮ่า
เราอ่านๆไปก็คันปากยิบๆเลย(ว่ะ)
...ถ้าเฮียจามาอ่านเจอไม่ว่ากันนะครับ.... ยินดีให้ชี่กงใส่ทีนึง
ฮี่ฮี่

คุณกุ้ง ตกลงแชมป์ Tour de France เป็นของอาร์มสตรองอีกแล้ว....เย้


โดยคุณ : fat - [ 30 ก.ค. 2546 , 10:53:50 น.]

ความเห็นที่ 14

เห็นด้วยกับพี่อ้วนเรื่องคุณวีระศักดิ์
ว่าสุดโต่งเกินไป
อ้อมว่าคนเราจะทิ้งสังคมโดยสิ้นเชิง
มันเป็นไปได้ยากนะ
สงสารลูกเค้า ที่ไม่ได้เลือกที่จะเป็นที่อยู่ได้ด้วยตัวเอง
อนาคตเค้าไม่ได้เลี้ยงลูกเค้าไปจน
ลูกตายก่อนนี่


โดยคุณ : อ้อม - [ 30 ก.ค. 2546 , 11:30:58 น.]

ความเห็นที่ 15

อดดูครับ
มีคนพูดถึงเยอะจัง..


โดยคุณ : แภ - [ 30 ก.ค. 2546 , 18:23:59 น.]

ความเห็นที่ 16

เห็นด้วยกับเฮียอ้วนค่ะ
รู้จักพี่เขาอยู่บ้างนิดๆ
เข้าใจในความเป็นตัวพี่เขานะ

แต่ในหัวอกคนเป็นแม่ ...เราคิดต่างค่ะ

คือ เราเลือกชีวิตในแบบที่อยากเป็น อยากทำได้
แต่เราจะไม่เลือกให้ลูกแบบที่เราเป็นทั้งหมด
จะให้เขาลองดู ลองเจอ ลองทำทุกอย่างแบบยุคของเขา
จะเลี้ยงให้ลูกใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไป
อยู่ในสังคมธรรมดา เข้าโรงเรียนธรรมดา
แต่จะป้อนสิ่งที่แตกต่าง เป็นทางเลือกให้กับเขาด้วย

เคยอ่านเจอนานมาแล้ว สมัยที่ game boy ฮิตใหม่ๆ
ลูกชายอ. ประเวศ วสี เป็นเด็กคนเดียวในชั้นที่ไม่มีเกมบอยเล่น
เพราะพ่อบอกว่า มันไม่ใช่ของเล่นที่ประเทืองปัญญา
แต่เด็กไม่เข้าใจ กลายเป็นปมด้อยอยู่ในใจเงียบๆ

อย่างน้องต้นข้าว ชีวิตวันข้างหน้าเธอจะเติบโตมาอยู่ตรงไหน
เธอจะต้องมาเริ่มต้นคุ้นเคยกับหลายสิ่งประดามีในสังคมหรือเปล่า
เขายินดีที่จะอยู่ในป่าเขา ตัดขาดสังคมแบบพ่อแม่หรือเปล่า
เราเลือกหรือบังคับลูกไม่ได้ ...น่าจะให้เขาได้ลองเลือกดูบ้าง

อย่างพี่แดง - เตือนใจ ดีเทศน์ แกรักชาวเขา ชอบอยู่บนดอย
แต่พอมีลูก ถึงจุดนึงแกก็ลงมาอยู่ในเมือง ให้ลูกได้เข้า รร.
และเมื่อถึงจุดที่เหมาะสม แกก็ส่งลูกไปซัมเมอร์ที่เมืองนอก
แกให้ลูกลองใช้ชีวิตทุกอย่าง ตั้งแต่บนดอยไปจนถึงเมืองนอก
เจ้าไผ่กับต้นหว้า นี่เป็นเด็กที่เห็นโลกกว้างมากๆ และอยู่ได้ในทุกที่

เฮียเก็บสัมภาษณ์คุณจาไว้หน่อยนะคะ จะไปขอยืมอ่านหน่อย



โดยคุณ : ก.ก.ห. - [ 30 ก.ค. 2546 , 21:43:12 น.]

ความเห็นที่ 17

เสียดายไม่ได้ดูน้องต้นข้าวภาค 2 ลืมค่ะ

เรื่องการแข่งขันของเด็กเรียนหมอเนี่ยสุดยอดค่ะ ไม่ใช่แค่สอบเอ็นทรานซ์หรอกค่ะพี่อ้วน
พอไปเรียนแล้วยังต้องพยายามให้อยู่ในเปอร์เซ็นไตล์สูงๆ พอจบออกมาห็แข่งกันอีก เฮ้อ
โชคดีที่เรารู้ว่าถ้าเลือกสอบแพทย์ อาจจะได้แค่สอบ และมันเหนื่อยมันก็เลยโบกมือลา
เรียนอย่างอื่นที่น่าสนุกดีกว่า

ชอบที่แก้วบอกว่าน่าจะให้ลูกได้ลองเลือก ลองดู ลองทำทุกอย่างในยุคของเขา
พ่อแม่ต้องคอยอยู่ คอยสร้างภูมิคุ้มกัน ให้เค้าได้ต่อสู้ ได้เลือก ได้ตัดสินใจ ได้รู้เท่าทันสังคม
งานเลี้ยงลูกให้ได้ดีและอยู่ในสังคมอย่างมีความสุขเนี่ยยากเนาะแม่แก้วเนาะ

คิดถึงเรื่องของลินดา ที่ไปอยู่ที่ปาย วันที่ลูกป่วยทำให้ลินดาต้องกลับมาคิดว่า
ที่นี่เหมาะกับเธอและครอบครัวรึเปล่า ถ้าไม่....ป่านนี้ลูกเธออาจจะจากโลกนี้ไปแล้วก็ได้

คิดถึงชื่อหนูตุ่น...ที่แปลว่า กลางๆ


โดยคุณ : กุ้ง - [ 31 ก.ค. 2546 , 11:26:52 น.]

ความเห็นที่ 18

จริงๆ งานเลี้ยงลูกนี่มันเป็นการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
ไม่ใช่แค่เราสอนลูก แต่ลูกสอนเรากลับหลายอย่าง
พ่อแม่ทุกคนมักคิดเตรียมการไปไกลกว่าที่เด็กเขาคิด
เพราะชีวิตเด็กเขาจะคิดอะไรไปแค่วันต่อวัน
ฉะนั้นพ่อแม่ต้องไม่ลืมว่า ชีวิตคนเรานี่มันเกิดมาเพื่อ suffer
ต้องให้ลูก suffer ไปตามธรรมชาติของชีวิต
เพราะการเรียนรู้ส่วนนึง มันก็มาจากการที่เราต้อง suffer นี่แหละ

ไม่เคยคิดอยากเลี้ยงลูกให้เป็นแบบชีวิตเราเด๊ะๆ
เพราะเราก็ไม่เคยคิดอยากเป็นอย่างพ่อแม่เป๊ะๆ
ชีวิตมันต้องมีส่วนผสมที่แตกต่างกันไป ชีวิตใครชีวิตมัน
แต่เชื่อมากๆ ว่า อิทธิพลจากการเลี้ยงดูของพ่อแม่
มันจะผสมเข้าไปอยู่ในตัวลูกแน่นอน (ทั้งอิทธิพลดีและเลว)
จะมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับการเลือกผสมของตัวเด็กเอง
บางทีลูกอาจจะผสมชีวิตได้ลงตัวกว่าที่เราเคยผสมมา...ก็เป็นได้

ไม่ลองไม่รู้ ต้องลองดูจะได้รู้กันไป...ว่าไหม?


โดยคุณ : ก.ก.ห. - [ 31 ก.ค. 2546 , 15:41:36 น.]

ความเห็นที่ 19

ชอบที่แก้วเขียนมาก และรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ
ตอนที่ดูรายการบอกตามตรง ว่าสงสารเด็ก

ตอนที่คุณวีระศักดิ์สีไวโอลินด้วยความโรแมนติก ใจเราก็ได้แต่หวังว่า ครอบครัวเขาคงโชคดี
หมายความว่าไม่เจอกับเรื่องฉุกเฉิน หรือโรคภัยไข้เจ็บที่เกินเยียวยา
เพราะมิฉะนั้น มันจะเป็นเรื่องน่าเสียใจมากกว่าศรัทธา

ผมนึกถึง"จากครรภ์มารดาถึงเชิงตะกอน" ที่ อาจารย์ป๋วยเขียนนะครับ
ว่าเราไม่สามารถปฏิเสธความเจริญ และพัฒนาการทางสังคมต่างๆได้

เด็กจะเติบโตขึ้นเป็นอย่างไรก็เป็นสิทธิ์ของเขาที่จะเลือก
เราคนเลี้ยง มีหน้าที่ปลูกฝังให้เขารักเป็น คิดเป็น เรียนรู้เป็น และไม่อยู่ในสภาวะที่เสี่ยงจนเกินจำเป็น

แลกเปลี่ยนไอเดียเน้อ


โดยคุณ : fat - [ 31 ก.ค. 2546 , 20:02:59 น.]

ความเห็นที่ 20

อยากอ่าน สัมภาษณ์คุณจาจังเลย

เฮียอ้วน..แปะให้อ่านด้วยครับเฮีย

เรื่องเลี้ยงลูก ผมก็คงจะเลี้ยงตามใจแม่เขา(เพราะเราไม่มีเวลาให้เขาเท่ากับแม่ของพวกเขา) มีเวลาก็พาเขาไปทำอะไรที่เขาชอบ เช่น ตกปลา กินไอติม แต่ไม่เคยคิดที่จะให้ลูกเป็นอย่างนั้นอย่างนี้

พยายามทำดีที่สุดคือ

ให้พวกเขารู้จักช่วยเหลือตัวเองให้มากที่สุด เมื่อเขาโตขึ้นมา เขาจะได้ช่วยตัวเองได้ โดยไม่ต้องเป็นภาระของพ่อแม่หรือสังคม
ให้พวกเขารู้จักคุณค่าของสิ่งต่างๆรอบตัวของเขา
ให้พวกเขา ยอมรับ และก็ respect ตัวพวกเขาเองและคนอื่นๆ
ให้พวกเขาเป็นคนมีน้ำใจต่อคนในครอบครัวและเพื่อนฝูง
ให้พวกเขาซื่อสัตย์ และ ยอมรับความจริง
ให้พวกเขามีจุดยืนของตัวเอง กล้ายืนหยัดเพื่อความถูกต้อง แต่ไม่ใช่หัวแข็ง หรือก้าวร้าว
ให้พวกเขาขยันเรียน ขยันอ่าน

ที่ผ่านมาก็นับว่าประสปผลดี แต่มีบางสื่งที่เราไม่ชอบเเลย และบังคับให้เขาเลิกไม่ได้ เช่น เล่นสเก็ตบอร์ด พวกเขาจะเป็นเอง(และก็เก่งด้วย) เพราะเพื่อนๆเขาเล่นกัน

Nintendo & Game boy อันนี้ไม่มีเลย และไม่ให้นำเข้าบ้าน และก็ไม่ให้ไปบ้านเพื่อนที่มีเกมประเภทนี้นานเกินสองชั่วโมง เหมือนกับที่คุณกุ้งว่า มันไม่ใช่เกมประเทืองปัญญา(คนข้างๆเขาต่อต้านแบบสุดๆเลย) แต่เขาจะส่งเสริมให้เล่น Lego,Puzzle หรือไม่ก็ Bionickle เพราะเกมเหล่านี้สร้างสรรค์กว่า หรือถ้าพวกเขาบ่นว่าเบื่อๆ ก็จะพาไปออกกำลังวิ่ง Roller Blade

น้ำอัดลมนี่ยังไม่เคยให้กินเลย เคยถามเหมือนกันว่าจะกินไหม เด็กเขาจะปฏิเสธเอง เราไม่เคยบังคับว่าไม่ให้กิน แต่อธิบายคุณและโทษให้เขารู้ และให้เขาตัดสินใจเองว่าจะกินไม่กิน


โดยคุณ : หมู - [ 31 ก.ค. 2546 , 20:35:28 น.]

ความเห็นที่ 21

คุณหมู กุ้งไม่ได้ว่า Nintendo & Game boy เป็นเกมไม่ประเทืองปัญญา นะคะ
จริงๆแล้วมันก็ฝึกลอจิกหลายๆเรื่อง เวลานั่งรถนานๆเล่นก็สนุกดีค่ะ เสียดายที่ไม่ค่อยสันทัดเรื่องพวกนี้นัก

กุ้งว่าพวกเกมมันเป็นดาบ 2 คม ทำแต่พอดีมันก็สร้างสรรค์สิ่งดีๆได้
เรื่องเกมเนี่ยต้องให้ต๋องมาคุย เขาถนัดนัก อย่างที่บอกไปชื่อเจ้าตุ่นความหมายดี


โดยคุณ : กุ้ง - [ 1 ส.ค. 2546 , 09:18:31 น.]

ความเห็นที่ 22

เรื่องเกมนี่ไม่ได้ห้ามเลยครับ คือนึกว่ามันทำร้ายนํ้าใจกันไปหน่อย เรื่องเด็กกับของเล่น ใครจะไปแยกจากกันได้
เด็กก็คือเด็ก ของเล่นต่างหากที่เปลี่ยนไป และเรามีหน้าที่ทำความเข้าใจ วางนํ้าหนัก

นํ้าอัดลม ขนมอะไรก็ไม่ค่อยห้ามครับ
อย่างช่วงที่เขาคลั่ง Ragnarok จนเลยเถิด นั่นก็ต้องแตะเบรค
ตอนนี้ก็เลิกๆ เพลาๆไปหน่อย
เปลี่ยนเป็นดูหนังแทน
หนังนี่ก็ให้ดูแบบ soundtrack จะไดชินกับสำเนียงฝรั่งบ้าง
เวลาพูดอังกฤษจะไดไม่ต้อง you know ? you know ?
ฮ่าฮ่า

คิดสนุกๆ เลี้ยงเด็กนี่มีลุ้นเหมือนกันนะครับ
ว่าโตขึ้นเขาจะเป็นยังไงต่อไป....


โดยคุณ : fat - [ 1 ส.ค. 2546 , 10:33:40 น.]

ความเห็นที่ 23

วันนี้อ่านสารแสงอรุญ คุณยุทธชัย เฉลิมชัย (เค้าทำเรื่องโฮมสคูล) บอกว่าอยากเลี้ยงลูกให้เป็นคนดี พอบอกไปแบบนั้น คนมักถามว่าแล้วลูกจะเอาตัวรอดในสังคมปัจจุบันได้อย่างไร คุณยุทธชัย จึงบอกว่า

คนดีก็คื คนมีน้ำใจ รู้จักให้อภัย ใฝ่สันติ มีความสงบ สันโดษ และประคองตนอยู่ได้บนทางสายกลาง
คนดีย่อมมีความมั่นคงแข็งแรงประกอบอยู่ในตัวด้วย จึงไม่ใช่คนโง่จนตกเป็นเยื่อจากความความเขลาซื่อ แท้จริงกลับรับมือได้ทุกสถานการณ์

จริงแฮะ...


โดยคุณ : กุ้ง - [ 2 ส.ค. 2546 , 15:09:48 น.]

ความเห็นที่ 24

จริง
มีความดีเป็นเกราะ ที่เข้มแข็ง

สิ่งที่อยากเห็นที่สุดในเด็กรุ่นใหม่ตอนนี้
คือการเป็น คน
มีอุดมการ์ณ และไม่เพิกเฉยดูดายต่อเรื่อง ที่ผิด


โดยคุณ : อ้อม - [ 2 ส.ค. 2546 , 15:15:40 น.]

ความเห็นที่ 25

เมื่อก่อนยามไม่มีลูก อุดมการณ์ หลักคิด ทัศนคติในความ(คาด)คิดที่ว่าจะเลี้ยงลูกแบบไหนแจ่มชัด แน่วแน่ทีเดียว เวลาเห็นลูก
คนอื่นเราก็จะคิดว่าถ้าเป็นลูกเรา เราจะไม่ทำอย่างนั้น หรือจะให้ทำแบบโน้น มาวันนี้เมื่อมีลูกมาถึงสิบสองขวบปี จึงรู้ว่าการเลี้ยงลูกให้ได้อย่างใจเราคิดมันยากเสียยิ่งกว่าอะไร ๆ ทั้งหมดในชีวิตที่เคยทำมา เพราะเด็กไม่ใช่สิ่งของที่อยู่นิ่ง ๆ เค้ามีชีวิตจิตใจ มีสิทธิ เสรีภาพ (ภายใต้ขอบเขตของแม่)ของตัวเอง มีสังคมของตัวเอง กรอบความคิด กฏเกณฑ์จึงต้องขยาย ๆ หุบ ๆ ตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น คงต้องเดินตามชีวิตเค้าไปเรื่อย ๆ แล้วคอยชี้แผนที่ชีวิตให้เมื่อจำเป็น ที่เคยคิดว่าจะต้องๆๆๆ ก็ต้องไม่ได้อีกต่อไป เพราะบางเรื่อง บางคราวต้องใช้หลัก "หยวน ๆ ก็แล้วกัน" ถึงจะสุขใจทั้งแม่ทั้งลูก


โดยคุณ : สิ - [ 5 ส.ค. 2546 , 16:24:29 น.]

ความเห็นที่ 26

ใครได้ดูตอน นักมวยหญิง เมื่อคืนวานบ้างครับ ?
น่ารักและมีชีวิตชีวามากๆ
ทีมงานนี้เก่งจริงๆ


โดยคุณ : fat - [ 6 ส.ค. 2546 , 21:44:05 น.]

ความเห็นที่ 27

อยากดูน้องข้าวฟ่างอีก รายการฅนฅ้นฅน ช่วยหน่อยสิ


โดยคุณ : ซ่า - [ 18 ก.ย. 2547 , 08:57:21 น.]

ความเห็นที่ 28

เรื่องคุณรุ่งน่าสนใจมาก
เสียดายที่หนูได้มาดูเอาตอนสุดท้ายพอดีเลย
น่าสนใจเพราะว่าเป็นไปได้หรือที่ตัดก้อนเนื้อในสมองแล้วไปกระทบกับอะไร ถึงทำให้เขาดป็นไปได้ถึงขนาดนั้น
(อยากทราบเหตุการณ์ต่อไปอีกค่ะ)


โดยคุณ : เด็กยะลา - [ 25 ส.ค. 2548 , 14:22:27 น.]

ความเห็นที่ 29

อยากจะให้ช่วย หารถคนพิการ แบบที่ใช้แข่งขันกีฬา
ตอนนี้เดือดร้อนมากที่สุดเพราะปัจจุบันรถที่ใช้หนักมาก ไม่สามารถ ไปใหนมาใหนได้


โดยคุณ : สมชาย วัฒนางกูล - [ 9 ม.ค. 2006 , 12:34:51 น.]

ความเห็นที่ 30

อยากจะให้ช่วย หารถคนพิการ แบบที่ใช้แข่งขันกีฬา
ตอนนี้เดือดร้อนมากที่สุดเพราะปัจจุบันรถที่ใช้หนักมาก ไม่สามารถ ไปใหนมาใหนได้


โดยคุณ : สมชาย วัฒนางกูล - [ 9 ม.ค. 2006 , 12:35:16 น.]

ร่วมบันทึกเพิ่มเติมค่ะ



โดยคุณ
email
ICQ