Go Obama … Make it Brave!!
ตื่นเต้นมาอาทิตย์กว่าๆ กับการเลือกตั้งที่อาจจะพลิกเปลี่ยนโลกทั้งโลก กลัวจะต้องเอาหัวโขกเหมือน 8 ปีที่ผ่านมา ที่บุชสามารถโกงคะแนนเบียดอัล กอร์พลาดหน้าที่ไปได้ หวั่นใจคนอเมริกันที่จะนึกถึงแต่เรื่องผู้ก่อการร้ายและรักประเทศตัวเอง โดยลืมเชื่อมโยงว่าประเทศอเมริกาก็ตั้งอยู่บนโลกใบนี้ ถ้ารักแต่ประเทศตัวเอง แล้วโลกทั้งใบล่มสลาย … มันจะอยู่กันต่อไปได้อย่างไร - กันเล่า
WE need change, Yes we can!
The Choice of Brave New World
วันนี้แล้วที่เราจะได้ฟังข่าวดีหรือข่าวร้าย รอคอยกันมากี่ปีกับความเปลี่ยนแปลง…
โลกจะเปลี่ยนไหม? ต้องนั่งคอยลุ้นกันไป ผู้นำอภิมหาประเทศที่จะมีผลกระทบต่อสังคมโลกใน 4 ปีข้างหน้า ขอให้อย่าฝันสลายเหมือน 8 ปีที่ผ่านมา โลกย่ำแย่ลงไปเยอะแล้ว สังคมโลกวิกฤติและเปลี่ยนไปเยอะมาก (ในทางที่แย่) นับจากเหตุการณ์ 9-11
Into The Forest # 2
Into The Forest ตอน 1 เล่าถึงป่าที่เมืองไทยไปเยอะแล้ว ขอเมามันอีกสักตอน เดี๋ยวอารมณ์คนวัยทอง(เริ่มจะเหลือง) ค้าง : ) เปลี่ยนวิวมาเล่าประสบการณ์เดินป่าที่ต่างแดนบ้าง (ใช่ว่าจะเดินมาเยอะ)
ตอนที่เราจะย้ายมาอยู่โซนหนาว เราลาออกจากงาน แล้วฉลองชีวิตด้วยการออกเดินทางลาป่าเขาที่เมืองไทย ไม่รู้โอกาสหน้า เมื่อไหร่จะมีเวลามาเดินป่า สุขสำราญ ระทมทุกข์อีก วัยจะสูงขึ้น เวลาในชีวิตจะเหลือน้อยลง เฮ้อ เศร้า ฮึๆ
Sweet Tart O’ Mine
ช่วงปลายฝนต้นหนาว ใบเริ่มไม้ร่วง ผลไม้ที่ออกตอนฤดูร้อนบางชนิด จะรับแดดเต็มที่ สีสวยใส แล้วจะมาสุกเริ่มแก่ เก็บกินได้ตอนช่วงเดือนนี้กันมากมาย มันเป็นผลไม้ที่เป็นผลพวงจากฤดูร้อน ถ้าอากาศฤดูร้อนแย่ รสชาติผลไม้ฤดูใบไม้ร่วงจะไม่หวาน มันออกเปรี้ยว เพราะอ่อนแดด
องุ่น – เป็นผลไม้ที่จะมีออกมาเยอะช่วงใบไม้ร่วง เป็นช่วงเดือนที่องุ่น(น่าจะ)หวาน อร่อยที่สุด รสชาติสายพันธุ์ดีๆ ก็แก่กำลังเหมาะเอาไปบ่มไวน์ ไวน์ที่บ่มจากองุ่นเดือนนี้ เป็นไวน์ที่รสชาติดีมาก (พวกเซียนไวน์เขาเล่ามา)
เรากินไวน์ได้ไม่เกินครึ่งแก้ว ไม่ใช่เมา แต่แพ้ Lกฮ ก่อนเอาองุ่นไปแปรรูปแบบกินได้ไม่หนำใจ เราเลยชอบกินแบบสดๆ เพิ่งได้สูตรทาร์ตองุ่นนี้มาไม่นาน อยากลองทำดู เพราะที่นี่ทำทาร์ตกันหลากหลายผลไม้มาก แต่แปลกแฮะ ไม่มี ทาร์ตองุ่น … งั้นเราต้องลองซะหน่อย
เมื่อเกาลัดแปลงกาย
เม่นน้อยเกาลัด
สมัยเด็กๆ (ย้ำ เด็กบ้านนอกนะ)จำได้ไหม เรามักจะเก็บอะไรในป่า ในทุ่งมาประดิษฐ์อะไรเล่นกัน ของเล่นพลาสติกสมัยเราเด็กๆ เป็นสิ่งฟุ่มเฟือย ส่วนใหญ่พ่อแม่ซื้อแต่ไม้ปิงปอง ไม้แบดมิตตัน เกมเศรษฐีให้เล่มหมู่ แบบเล่นกันได้ทั้งครอบครัว เด็กสมัยนี้เขาเล่น Nintendo DS หางเครื่องก็มีนะ ตัวโตเอาไว้หัดเรียนเลขด้วย เราก็ซื้อของเล่นให้เขาแบบตามกำลัง ตามโอกาสเหมาะ ส่วนใหญ่จะซื้อของเล่นแพงๆ ให้ เมื่อเขาสอบผ่าน เช่น สอบว่ายน้ำผ่าน ไม่ตึง ไม่หย่อน เล่นทั้งแบบโบราณ และล้ำสมัยคละกันไป เด็กยุคนี้โตไม่เหมือนยุคเรา พ่อแม่ต้องเข้าใจ ถ้าสอนเขาให้รู้จักทั้งสองโลกที่เชื่อมต่อถึงกันได้ เขาจะรู้จักเลือกของเขาเอง … หวังไว้ ของบางอย่างกินไม่ได้ แต่มีเท่ มีเก๋ ด้วยโครงสร้างธรรมชาติของมัน ถ้าเรารู้จักมองความเท่ของธรรมชาติสิ่งนั้นเจอ
ตามเด็กๆ ไปเก็บเกาลัด
เราไปเดินป่าใบไม้ร่วงใกล้บ้านเกือบทุกๆ สองวัน ช่วงที่อากาศดีๆ คนมีหมาต้องเอาหมาไปปล่อยวิ่งที่กว้างๆ คนมีลูกก็เช่นกัน ต้องเอาเด็กไปปล่อยพลัง โชคดีที่เรามีป่าใกล้บ้าน เดินไปเยี่ยมหาพักพิงบรรยากาศป่าเปลี่ยนฤดูได้เสมอๆ
Into The Forest # 1
ป่ากับเราเป็นเสมือนหนึ่งชีวิตเดียวกัน เรารักป่าไม่ใช่ในอารมณ์เพื่อโลก เพื่อธรรมชาติเท่านั้น แต่เราเรียนรู้สิ่งมหัศจรรย์และความยิ่งใหญ่มากมายจากป่า ทุกครั้งที่ได้เข้าไปสู่ป่า เราจะรู้สึกว่ามนุษย์ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่จ้อยร่อย
“เข้าป่า” กับ “ไปทะเล” สำหรับเรานั้น ให้ความหมายทางอารมณ์ต่างมิติกัน
เรื่องเล่าถึงลูก…สมัยหนึ่งนานมาแล้ว
เพื่อนสนิทแม่โทรทางไกลมาหา สมมุติว่าชื่อ ต.ต. แม่คุยโทรศัพท์ติดพันกับเพื่อนอยู่นาน ตุ่นเลยทำการมาขอจุ้น
ตุ่น - Ik wil ook kletsen (พูดมั่ง พูดมั่ง)
แม่ - อ๊ะ นี่แม่พูดภาษาไทยนะ ไหนพูดสวัสดีน้า ต.ต. ก่อน
ตุ่น - ฮาลโหล …ต.ต. (เสียงหวานยานคาง)
หลังจากนั้นยืนกำโทรศัพท์ซะเงียบฉี่ เอาแต่พยักหน้าหงึกหงักแล้วส่งหูคืนให้แม่ ประเดี๋ยวมากระแซะจะขอพูดอีก (สงสัยแม่คุยนานไป)
แม่ - จะไปไทยแลนด์ ก็ต้องพูดภาษาไทยรู้ไหม
ตุ่น - งั้นเราไปประเทศอื่นกันเถอะ…แม่ (ตอบมาเป็นดัทช์ซะงั้น)
too nice, too bad
การเขียนบล็อกทุกวันหรือทุกสองวัน เป็นสิ่งที่รู้ล่วงหน้าสำหรับตัวเองว่าไม่น่าจะเป็นไปได้หรอกนะ แม้ว่ามีเรื่องอยากเขียนได้ทุกวัน บางวันมีมากกว่าสองเรื่อง บางทีมาขึ้นหัวเรื่องไว้เพื่อจะมาเขียนต่อให้จบตอนดึกๆ ยามสมาชิกตัวเล็กสลบ บ้านสงบเงียบ หากพอบ้านสงบ ก็ได้พบว่าความคิดที่เคยลิงโลดตอนบ้านบรรยากาศตึงตังมันก็พลอยสงบเงียบ(และง่วง)ตามไปด้วย ลืมไปเกือบหมดสิ้นว่าจะมาเขียนต่อหัวข้อว่าอะไรมั่ง
เมื่ออะไรไหวๆ โคจรผ่านหลังคาบ้านเรา
เมื่อตอนหัวค่ำราวหนึ่งทุ่มสิบห้าสิบหกนาที หนุ่มที่บ้านเหมือนนึกอะไรออกรีบวิ่งพรวดออกไปที่สวนหลังบ้าน ยืนส่องๆ แล้วร้องเรียกตะโกนให้เด็กๆ ออกไปดูอะไรไหวๆ ที่กำลังโคจรผ่านหลังคาบ้านเราไป หนุ่มเขาร้องเรียกเสียงดังเลยไปสิบกว่าบ้าน บาวเกอร์เพื่อนบ้านข้างๆ คงได้ยินแล้วตกใจวิ่งออกมาร้องถามว่า “เจออะไรบนท้องฟ้าหรือ?” หนุ่มตะโกนบอกพร้อมชี้ไปที่แสงไฟสว่างๆ ที่กำลังจะเคลื่อนผ่านหลังคาบ้านพวกเราไปว่า “ISS กำลังโคจรผ่านไป นั่นไงๆ” บาวเกอร์รีบตะโกนเรียกลูกชายคนโตเสียงดังลั่นให้ออกมาดูมั่งเป็นบุญตา เพราะแค่เพียงแว้บเดียว อืดอาด ตาถั่ว ชักช้าอด หมดโอกาสชมนะ - ISS เนี่ย เพราะโคจรเร็วทีเดียว น่าตื่นเต้นไม่แพ้เห็นดาวตกเลยเชียว
