Day By Day
ความมุ่งหวังและตั้งใจ 10 ประการ
แอบมีความหวังและตั้งใจทุกปี ที่ไม่เคยกล้าประกาศดังๆ เพราะกลัวหวังฝ่อ ตั้งใจแล้วไปไม่รอด ขี้เกียจยอมแพ้ซะก่อนที่จะเริ่มต้น อันว่าความขี้เกียจนั้นเป็นข้ออ้างของความเหลวไหลโดยแท้ การประกาศก้องถึงความตั้งใจให้ใครได้ร่วมรู้ จึงคล้ายดั่งประจานความตั้งใจที่อาจจะล้มเหลวและไปไม่รอดของตัวเองไว้เนิ่นๆ หรือแอบท้าทายตัวเองอย่างจริงจังแบบมีพยานรับรู้
เทศกาลแห่งการบริจาค
ปลายปีนี้องค์กร zending over grenzen (Sending Across The Border) มีโครงการ voedselpakketten actie 2007 (food package action 2007) โดยขอบริจาคเงินไปซื้ออาหารส่งให้คนจนเขตหนาวเยือกฝั่งยุโรปตะวันออก โดยเขาจะนำกล่องอาหารไปให้คนจนเหล่านี้ในช่วงคริสต์มาส เสมือนนึกถึงเขานึกถึงเราในช่วงเดือนเฉลิมฉลอง คนฝั่งหนึ่งมีกินกันเหลือเฟือ แต่คนฝั่งยุโรปตะวันออกที่อากาศหนาวมากๆ ไม่มีอะไรจะกินกัน ฤดูแล้งที่เพาะปลูกไม่ได้ คนจนๆจึงขาดแคลนอาหารมากมาย พวกเขาไม่มีการเฉลิมฉลองใดๆ เพราะแค่จะหาอาหารมาประทังชีวิตลำเค็ญไปวันๆ ยังยากจริงๆ
Ballad of the Beacon
ฉันมีวงดนตรีโคตรรักอยู่หลายวง ขนาดเคยคิดเล่นๆเมื่อสมัยอายุรุ่นๆ ที่หมกมุ่นกับดนตรีว่า ชีวิตนี้ไม่เห็นจำเป็นต้องเสาะหาใครสักคนมาอยู่ด้วยหรอก เพราะสามารถอยู่กับตัวเองและเสียงดนตรีได้ตลอดชีวิต เมื่อวานนี้ดูข่าววง Led Zeppelin กลับมารวมตัวเล่นคอนเสิร์ตหลังจากไม่ได้เปิดแสดงคอนเสิร์ตมาร่วม 20 ปี ทำให้เพ้อวัยกลับไปคุ้ยใน Youtube เพื่อฟังเพลง Stairway to Heaven ของวง Led Zeppelin แล้วพลันคิดถึงวงโปรดอื่นๆในยุคนั้น เลยเปิดดูวิดีโอเพลงนู้นเพลงนี้เพลินไปอยู่ร่วมสองชั่วโมง
อยากแช่แข็งเวลา
พอย่างเข้าฤดูใบไม้ร่วงผ่านเรื่อยมาสู่ฤดูหนาวปลายปีทีไร บรรยากาศมืดๆ รอบตัวมันพาให้เบื่อชีวิตชอบกล ตอนสมัยสาวๆ ไม่ได้รู้สึกและมีอาการแบบนี้มากนัก อาจจะเป็นเพราะชีวิตช่วงนั้นวุ่นๆไม่ค่อยหยุดนิ่ง ไม่มีเวลามานั่งทอดหุ่ยถึงความสัมพันธ์ของชีวิตกับเวลาที่ผ่านไปผ่านไปในแต่ละปี เพิ่งสังเกตได้เมื่อสองสามปีที่ผ่านมานี่เองว่าตัวเองชอบเกิดอาการซอมบี้ (somber) ซ้ำซากในช่วงสามสี่เดือนปลายปีนี้บ่อยๆ อาการซอมบี้งี่เง่า ผีเข้าผีออกบอกไม่ถูก คล้ายๆเบื่อชีวิตปัจจุบัน (วันมืดๆ) อยากกลับไปหาวันเก่าๆ (ที่สว่างไสวในความทรงจำ) คิดไปเรื่องอื่น เรื่องความฝันที่ยังมาไม่ถึง หรืออาจจะมาไม่ถึงเลย แล้วก็น่าแปลกจริงๆ พอเดือนธันวาคมผ่านข้ามไปสู่เดือนมกราคมปีใหม่ ไอ้อาการซอมบี้นี้ก็หายไป จางไป เลือนไปเหมือนไม่เคยรู้จักสัมผัสกันมาก่อน มันแค่ย้อนวนกลับมากวนใจสร้างอาการซอมบี้รอบใหม่ให้รู้สึกอีกตอนช่วงปลายปี-ทุกๆปีไปเท่านั้นเอง
Turning a new page
THE BARRICADES OF HEAVEN
Jackson Browne document.write(\\\\\\\\\\\\\\’Send polyphonic ringtone to your cell phone
\\\\\\\\\\\\\\’);
Running down around the towns along the shore
When I was sixteen and on my own
No, [...]
โต๊ะเขียนชีวิต (1) โต๊ะมัธยมต้น-ปลาย
ในบรรดาสมบัติ (ไร้ค่า) แสนรักทั้งหลาย พวกกล่องรูป กล่องบัตร กล่องจดหมายเพื่อน-จดหมายแฟน(เก่าๆ ทั้งที่เรารักเขา เขารักเรา และไม่รักกันเลย -ก็มี) ที่เก็บสะสมมาตั้งแต่ประถม มัธยม จนถึงปัจจุบัน กล่องๆ เหล่านี้นับเป็นหีบสมบัติอันล้ำค่าที่ฉันเก็บรักษาไว้อย่างเป็นระเบียบ หอบหิ้วระหกระเหินติดตัวไว้ไม่เคยห่าง แม้จะย้ายถิ่นฐานสามชั้นตึกหรือสามหมื่นไมล์ข้ามขอบโลก … ด้วยว่าสิ่งของที่บรรจุอยู่ในกล่องมีค่ามหาศาลทางจิตใจ
Categories
- No categories
Portfolio
