ตอนนี้อากาศฝั่งยุโรปหนาวแล้ว แดนกังหันไม่เคยหนาวเร็วตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนมานานหลายปี บางปีล่วงเข้าเดือนมกราคมก็แล้วความหนาวจริงๆ ยังไม่โผล่มา มีแค่ลมหนาวเอื่อยๆ พัดผ่านพริ้วมาให้พอผิวรู้สึกแค่หนาวสะดุ้งๆ ฤดูหนาวที่ผ่านมาแถวแดนกังหันริมๆหล่นๆ อยู่ราว 10 องศาเซลเซียส เมื่อเทียบกับฤดูหนาวจัดจริงๆสมัยก่อนที่ย่างเข้าฤดูหนาวก็หนาวอุณหภูมิติดลบ แดดไม่ค่อยมี หากมีหิมะตกมันจะกองแช่อยู่ราวอาทิตย์ คลองและแม่น้ำกลายเป็นแผ่นน้ำแข็งใช้เป็นสนามเล่นสเลดสกีกันได้สบายๆ เดี๋ยวนี้หิมะตกวันเดียวพรุ่งนี้ก็ละลายหายไปเรียบ เพราะโลกมันไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่เลยน่ะสิ – เชื่อไหมเล่า?
แต่อากาศหนาวมากน้อยคราใด มนุษย์โซนเอเซียที่ไม่เคยคุ้นความหนาวอย่างเรามักจะทำตัวให้อุ่นใจได้ด้วยการใส่เสื้อผ้าหนาๆ ผ้าพันคอถุงมือไม่เคยขาดหากต้องเดินออกนอกประตูบ้าน เมื่ออยู่ในบ้านก็พาชีวิตรอดหนาวมาได้จากความอุ่นของฮีทเตอร์หรือนั่งกองอยู่หน้าเตาผิงสุมฟืนไฟลุกสว่าง จิบชาร้อนๆ ได้หมดไปหลายกาต่อวัน บางช่วงที่อากาศหนาวจัดๆ เผลอวางชาในแก้วไว้ไม่นานมันก็ด่วนเย็นชืดไวไปซะก่อน หนาวนี้ชีวิตพัฒนามีวิธีคุ้มกันความอุ่นของชาในแก้วไว้ได้นานขึ้นแล้วเอย
ฉันเป็นมนุษย์แม่บ้านล้านโปรเจ็คท์ วันหนึ่งๆ อยากทำนู่นทำนี่ เลยกลายเป็นคนทำอยู่ทำไปแบบสะเปะสะปะ เพราะไม่รู้จะจัดคิวอย่างไร จัดตารางงานตัวเองไม่ค่อยได้ เลยทำอะไรไม่ค่อยเสร็จ ขอให้ได้จับนิดจับหน่อยหลายอย่างต่อวันเป็นอันพอใจ บางวันเห่อเมนูอาหารก็ง่วนทำอาหารทั้งวัน บางวันทำเว็บติดพันก็มั่วทำเว็บไม่รู้จบ (ที่ต้องจบเพราะไปต่อไม่ได้) บางวันอยากเขียนงาน นั่งอ่านบทความตามอินเตอร์เน็ตก็แป๊บๆ หมดไปอีกวัน บางวันติดหนังสือที่อ่านค้าง แอบสารภาพบาปในใจบ่อยๆว่าไม่อยากทำงานบ้านใดๆ ทั้งสิ้น เพราะใจมันจ่อแต่เรื่องราวหน้าต่อไป ลูกมาสะกิดเรียกถามนู่นถามนี่ มีการขมวดคิ้วทำเสียงขุ่นใส่หน้าลูก (อย่ามารังควานความสุขของฉันได้ไหม?) … นิสัยไม่ดีจริงๆ