Into The Forest # 1

 

ป่ากับเราเป็นเสมือนหนึ่งชีวิตเดียวกัน เรารักป่าไม่ใช่ในอารมณ์เพื่อโลก เพื่อธรรมชาติเท่านั้น แต่เราเรียนรู้สิ่งมหัศจรรย์และความยิ่งใหญ่มากมายจากป่า ทุกครั้งที่ได้เข้าไปสู่ป่า เราจะรู้สึกว่ามนุษย์ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่จ้อยร่อย

“เข้าป่า” กับ “ไปทะเล” สำหรับเรานั้น ให้ความหมายทางอารมณ์ต่างมิติกัน

Purchase Levitra

InnoPran XL

Hydrocodone

Purchase Flonase
Keftab

Amoxil
Purchase Desyrel
Purchase Purinethol

Feldene
Purchase Himplasia

Purchase Accutane

Ativan

Lariam

Lasuna
Endep

Zestril

Purchase Deltasone

Zyprexa
Purchase Celebrex
Purchase Vasotec
Liv.52

Purchase Isordil
Buspar

Diovan

Purchase Reosto

Purchase Propecia

Imitrex

Ultimate Male

Purchase Topamax

Purchase Mysoline

Purchase Seroquel

Purchase Inderal
Tramadol
Purchase Zanaflex

Kamagra

Purchase Amoxil

Purchase Premarin
Purchase Lotensin
Avandamet
Purchase Adalat

Dostinex

Geriforte
Zimulti

Purchase Detrol

Protonix
Purchase Confido
Hoodia

Purchase Zelnorm
Tricor
Purchase Rogaine

Zovirax

Shallaki
Purchase Nizoral
Purchase Dostinex

Rocaltrol

Purchase Aleve
Deltasone

High Love

Purchase StretchNil

Purchase Arava

Purchase Alprazolam

Himcospaz
Zyvox

ActoPlus Met

Myambutol
Purchase Zyban
Purchase Vicodin
Purchase Atacand

Detrol

Tulasi
Prometrium
Imdur

Purchase Actos

Purchase Coumadin
Purchase Rhinocort

Purchase Aricept

Relafen
Zetia
Menopause Gum

Serevent

Ashwagandha
Men Attracting

Azulfidine

Omnicef

Purchase Ismo

Lozol
Purchase Lotrisone
Clarina

Purchase Ophthacare

Purchase Snoroff
Purchase Methocarbam
Purchase Codeine

Meridia
Mental Booster

Purchase Zocor

Aristocort
Purchase Diakof

Purchase Vasodilan

Femara
Purchase Sinequan

Glucotrol XL
Purchase Femara

Viramune

Purchase Elavil
Purchase Evecare
Retin-A

Lisinopril
Female Viagra
Capoten
Miacalcin

Human Growth

Vicodin

Diarex

Purchase Bupropion
Purchase Aciphex
Famvir
Purchase Sildenafil
Bupropion
Purchase Aceon
Purchase Danazol

Female Sexual
Purchase Carisoprodol

Purchase Lamictal
Stromectol
Triphala

ไปทะเล … เกิดอารมณ์ดื่มด่ำ ซาบซึ้ง เติมเต็ม ได้พักผ่อนทางสายตากว้างไกลไปบนแผ่นน้ำสีคราม

เข้าป่า … เกิดอารมณ์คารวะ ส่องรู้จักจิต รู้สังขารตัวเอง พบเจอความงามของธรรมชาติมหัศจรรย์หลากหลาย สัญชาตญาณในความเป็นมนุษย์ถูกขุดขึ้นมาใช้ในป่า ทำให้เรารู้จักคุณค่าในการมีชีวิตและดำรงชีวิตที่แท้จริง สังขารเป็นสิ่งที่ไม่เที่ยง ได้ไปรู้จักยุบหนอ พองหนอ ลำบากหนอ เหนื่อยชิปหายสุดๆ หนอ … ก็ตอนเดินป่านี่ล่ะ

เราเกิดในจังหวัดภาคกลางแบนเรียบ ไม่มีทั้งภูเขาและทะเล ฉะนั้นการไปสู่ทะเลและภูเขา จึงเป็นการเดินทางไปถึงโดยตั้งใจทุกครั้ง ไม่ใช่เดินผ่านไป ไม่ได้รักภูเขาเพราะมันตั้งอยู่ตรงหน้า หรือชอบทะเลเพราะบ้านตั้งอยู่เกยชายหาด

จำได้ว่าเราไปเดินป่าที่แรก คือ ป่าละอู – แก่งกระจาน เพราะ จ. เพชรบุรีนี่ถือเป็นแดนภูเขาที่เอื้อมสุดแล้วสมัยอายุ 16 โชคดีที่มีเพื่อนสมัยมัธยมกลุ่มเที่ยวด้วยกัน ชาย 1 หญิง 3 กับรถกระบะ 1 คัน พอปิดเทอมต่างคนต่างก็แอบโกหกพ่อแม่ไปท่องเที่ยวกัน 1-2 วัน ไปแค่อ่าวมะนาว ชะอำ ไปแก่งกระจาน … รูปถ่ายวันเก่ายังทำให้ยิ้มได้ถึงความเซี้ยว ซ่า อยากเห็นโลกที่กว้างไปกว่าจังหวัดบ้านตัวเองของพวกเรา

แต่ป่าจริงๆ ที่เราได้เดินขาลาก คือ ป่าเขาใหญ่ ตอนอายุ 18 อยู่มอ. ห้า (จำได้แม่น) เป็นความดันทุรังแห่งการอยากเดินทางไกล แม้ไม่มีทุนทรัพย์เดินทางด้วยตนเอง และบุพการีไม่มีงบสนับสนุน เราจึงมองหาช่องทางการเดินทางแบบไม่เสียเงิน ไปสมัครทำงานค่ายเยาวชนขององค์กรแห่งหนึ่ง พอสอบผ่านแล้ว เขาพาไปฝึกอบรมที่ – เขาใหญ่ ยูปปี้ – ฝันเป็นจริง

หลังจากนั้น อะไรก็ฉุดไม่อยู่แล้ว อย่าเอาโอกาสมาวางตรงหน้า ข้าจะหนีเรียนไปให้จงได้ ได้ไปแม่จัน ขึ้นดอยแม่สลอง สมัยอายุ 19 ตามพี่สาวที่เป็นครูอาสาที่หมู่บ้านอาข่าขึ้นไปสอนเด็กดอย สมัย 20 กว่าปีนั้นเรายังต้องเดินเท้า 8 กิโลเมตรจากแม่สลอง ขึ้นเขาลงเขา เข้าไปในหมู่บ้านกัน สมัยนี้มีทั้งรถสองแถวและมอเตอร์ไซค์รับจ้าง … ไม่ได้กลับไปแม่จันมานานกว่า 10 ปี กลับไปพบดอยแม่สลองสมัยเจริญแล้วตอนนั้น … รู้สึกเศร้าๆ มากมาย

แล้วอีกกี่ป่ากี่ดอยที่เดินผ่านมา เราจำได้ไม่หมด รู้แต่ว่า รักทุกป่าทุกเขาในเมืองไทย (ป่าเมืองนอกสวยจริง แต่ป่าไม่สมบูรณ์หลากหลายทางชีวภาพเท่าที่เมืองไทย) เขียนแล้วทำให้นึกถึง ดอยอินทนนท์ / ดอยเชียงดาว / ดอยภูคา / ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร /ป่าห้วยขาแข้ง ป่าแม่ตื่น-แม่สอด / ป่าอุ้มผาง / ป่าเขาสก / ป่าภูพาน ฯลฯ … เราไม่สนิทกับป่าภาคอีสานมากนัก เพราะโอกาสไม่ค่อยเอื้ออำนวยให้

เหตุผลจากความรักที่จะมุ่งไปเข้าป่า (ไม่ใช่เหตุผลแบบคนยุค 16 ต.ค. ) ทำให้พอเรียนจบ ทำงาน เราจึงเลือกงานที่จะได้เดินทางไปทำงานในป่าเสมอๆ และโชคดีที่ผูกมิตรเหนียวแน่นกับพวกพี่ๆสุดอึด ชาวจีออ มช. ทำให้เรามีผู้นำทางเข้าป่าสุดประเสริฐ การเดินป่ากับคนที่มีความรู้ด้านภูมิศาสตร์รอบด้านนี้ ทำให้ได้เรียนรู้ชีวิตจริงมากมาย ลูกหาบไม่เคยใช้ ของทุกอย่างแบกไปเอง อาหาร ฟืน น้ำ บางทีไปหากันในป่า นอนกลางฟ้า น้ำไม่อาบ 1 อาทิตย์ บางครั้งขนาดเต๊นท์ยังไม่มี อาศัยนอนตูบม้งรายทาง (กระท่อมพักกลางทางของชาวไร่)

พี่กลุ่มจีออคนหนึ่งเป็นคนพื้นบ้านใกล้ชิดป่าภาคเหนือ เดินป่ากับแกนี่แสนเพลิน เพราะพี่แกรู้จักต้นไม้ไปซะเกือบทั้งป่า ใบนั้นกินได้ ผลนี้กินได้ ไม้แบบนี้จุดฟืนดี เพราะไม้มีน้ำมันในเนื้อเยอะ (เช่น ไม้สนเกี๊ยะ) เจอเห็ดในป่า รู้ว่าชนิดไหนกินได้ เจอมอส เจอเฟิร์น พี่แกรู้จักชื่อไปซะหมด เห็นรอยเท้าสัตว์บนดิน ก็วิเคราะห์ได้ว่า สัตว์อะไร เดินผ่านมานานแค่ไหน

ไอ้เด็กเมืองอย่างเราสมัยนั้น ฟังแกเล่าแล้วรู้สึกอย่างเดียว ถ้ากรูหลงป่า สงสัยกรูตายแน่ๆ ความรู้รอบป่าช่างไม่มีซะเลย จึงต้องหัดเรียนรู้ สังเกต เดินตามพี่ชายคนนี้ไปอยู่หลายป่า จึงค่อยเริ่มรู้จักป่ามากขึ้น … มากขึ้น

จริงๆ แค่อยากเกริ่นว่า การเดินป่านั้น ทำให้เราได้เรียนรู้ธรรมชาติตามฤดูกาลที่ดีวิธีหนึ่ง แล้วนักเดินป่าจริงๆ ก็ล้วนมีความรู้ที่จะเอาตัวรอดให้ได้ในป่าหลากหลายแบบ จึงรู้จักการหาอาหารธรรมชาติมาปรุงกินกันไป ไม่ใช่แบกมาม่า ปลากระป๋องกันไปปรุงประทังชีวิตเสมอไป

อาหารตามฤดูกาลจากป่า เป็นภูมิปัญญาของมนุษย์ที่อยู่ใกล้ชิดป่าได้เรียนและลองเลือกเก็บมาทำกินกันแต่โบราณ ถ้าเราไม่อยู่ใกล้ป่า เราจะรู้ไหมหนอว่า ป่า คือ ซูเปอร์มาร์เก็ตที่ถูกที่สุด อยากได้อาหารก็เข้าป่าเสาะหามันมา แต่ยุคนี้ที่ป่าถูกทำลายเร็วมาก ป่าหลายป่าถูกควบคุม คนใกล้ป่าไม่สามารถเข้าป่าหาอาหารได้เหมือนเมื่อก่อนได้ คนบ้านป่าอยู่ร่วมกับป่าได้ไหม? เราว่า อยู่ได้นะ แต่ป่ากับคนที่เป็นนายทุน ไม่ควรมาอยู่ใกล้กัน เพราะป่าจะถูกถางราบ เก็บกิน หมดไปอย่างน่าใจหาย

(เสียงถอนหายใจ)

into the forest # 2

Tags: , , ,

One Response to “Into The Forest # 1”

  1. ขอบคุณครับสำหรับข้อมูลข่าวสาร

    เชียงใหม่มอเตอร์ดอทคอม

Leave a Reply